॥ જીવનની ઘટમાળ ॥

 ॥ જીવનની ઘટમાળ ॥

​કિનારે પથ્થરો રગડીને,

સમય પર સુવાળાં રૂપ પામે છે,

એમ માણસ પણ સતત મથીને,

જીવનમાં શ્રેષ્ઠતાને વરે છે;

વાણીમાં હોય મીઠાશ ને કાર્યમાં જેનું તેજ,

જગત આખું નમે તેને, મળે એવું જ એને સહેજ.

​સફળતાના શિખર પર જ્યારે,

પગ તારો મુકાય છે,

ત્યારે વહાલાંઓની આંખમાં પણ,

ઘણીવાર ઈર્ષ્યા દેખાય છે;

ઠોકર મારનારા તો ઘણાં મળશે અહીં તને,

પણ હિંમત રાખજે તું, જીત તારી જ સદૈવ લખાય છે.

​જરૂરતના સમયે લોકો જો,

તને યાદ કરે,

તો સહેજે માઠું ન લગાડતો,

તારું નૂર તો જ સ્મરે;

ઘોર અંધકારમાં જ મીણબત્તીની ખરી કિંમત હોય છે,

તું પ્રકાશ છે પૂર્ણ ચંદ્રમાનો, એ ગર્વ તારામાં ભરે.

​હકીકતો છુપાવીને કોઈ,

ક્યાં જીતી શક્યું છે?

પાપનું પોટલું પાતાળમાં પણ,

ક્યાં ટકી શક્યું છે?

ઉઘાડું પડશે સત્ય એક દિવસ સૂરજની જેમ,

કર્મોનો હિસાબ અહીં, કુદરત ક્યાં કદીક ચૂક્યો છે?

- *ઉમાકાન્ત*

#poemoftheday #inspiration #kavita #kavya